Anthropic heeft een omvangrijk kwalitatief onderzoek gepubliceerd: 81 000 mensen uit 159 landen, sprekend in 70 talen, namen deel aan gesprekken die door een AI werden gevoerd. Geen meerkeuzevragen, maar open gesprekken.
Wat mensen van AI willen
- 19 % wil uitblinken in het werk: het herhaalwerk uitbesteden
- 14 % zoekt persoonlijke verandering: leren, groeien, geestelijk welzijn
- 14 % wil het dagelijkse beheer verbeteren: administratie, ordening
- 11 % wil tijd terugwinnen voor de naasten
Die verlangens zijn niet technologisch. Ze zijn door en door menselijk: tijd, zelfstandigheid, verbondenheid.
81 % zegt dat AI al heeft geleverd
Een Japanse ingenieur: « Voor het eerst overtrof de AI de menselijke kwaliteit op een zakelijke taak. Die dag ging ik op tijd naar huis en haalde ik mijn dochter op bij de crèche. » Een voormalige Chileense slager, zonder ervaring met computers, begon een digitale onderneming. Een Oekraïense werknemer die niet kan spreken, bouwde een bot die zijn communicatie vergemakkelijkt.
De gemene deler: de AI opent deuren waarvan mensen dachten dat ze voorgoed dicht waren.
Maar de vrees is even werkelijk
- 27 % maakt zich zorgen over de betrouwbaarheid: verzinsels, valse bronvermeldingen
- 22 % vreest de gevolgen voor het werk
- 22 % vreest het verlies van zelfstandigheid en beslissingskracht
- 16 % noemt het afstompen van het denken
Een Israëlische advocaat: « Ik gebruik AI om contracten na te lezen, om tijd te winnen, en tegelijk vraag ik mij af: ben ik bezig mijn vermogen te verliezen om zelf te lezen? »
Hoop en vrees leven in dezelfde persoon
De hoofdles: hoop en zorg verdelen de mensen niet in twee kampen. Ze bestaan naast elkaar als spanningen binnen elke persoon. Het antwoord ligt in een aanpak « human in the middle », waarin de mens de greep, het nadenken en de beslissing behoudt.
Bron: Anthropic, What 81,000 people want from AI, in het Engels.